გაბრიელ ბატისტუტა…

🇦🇷🔴 გაბრიელ ბატისტუტა „ფიორენტინას“ წითელ მაისურში!

„ფიორენტინას“ წითელ ფორმაში გამოწყობილი გაბრიელ ბატისტუტას ფოტო კლუბის ტრადიციული იასამნისფერი იდენტობისგან მკვეთრად განსხვავდება, თუმცა ის ერთი საოცარი ეპოქის სულისკვეთებას იდეალურად გადმოსცემს. მიუხედავად იმისა, რომ იასამნისფერი ფლორენციის სიმბოლოა, კლუბი საგარეო მატჩებისთვის წითელ ფორმას პერიოდულად იყენებდა, რაც ქალაქის ისტორიულ გერბს უკავშირდებოდა. არგენტინელი თავდამსხმელის ამ ალტერნატიულ ფორმაში ხილვა 1990-იან წლებში გვაბრუნებს — ეპოქაში, როდესაც სერია A საფეხბურთო სამყაროს უდავო ცენტრი იყო, ბატისტუტა კი — მისი ყველაზე საშიში მეგოლე.

არგენტინის პროვინცია სანტა-ფეში დაბადებულმა ბატისტუტამ სახელი სამშობლოში გაითქვა, სადაც უნიკალური მიღწევა ჰქონდა — ორივე ადგილობრივი გრანდის, „რივერ პლეიტისა“ და „ბოკა ხუნიორსის“ ღირსებას იცავდა. 1991 წლის კოპა ამერიკაზე მისმა ბრწყინვალე თამაშმა და ბომბარდირობამ არგენტინას ჩემპიონობა მოუტანა, „ფიორენტინას“ ხელმძღვანელობა კი დაარწმუნა, რომ ფორვარდი იტალიაში გადაეყვანა. ტოსკანაში ის პერსპექტიული ახალგაზრდა თავდამსხმელის სტატუსით ჩავიდა და მალევე იქცა „ბატიგოლად“ — უიშვიათესი, ფეთქებადი ძალის მქონე ფორვარდად, რომელიც მეორე სართულზეც დომინირებდა და გამანადგურებელი დარტყმებითაც გამოირჩეოდა.

ფლორენციასთან მისი განსაკუთრებული ურთიერთობა არა ტრიუმფის, არამედ უდიდესი კრიზისის დროს ჩამოყალიბდა. 1993 წელს, ბატისტუტას გოლების მიუხედავად, „ფიორენტინა“ მოულოდნელად სერია B-ში გავარდა. იმ პერიოდში მისი ავტორიტეტი იმდენად დიდი იყო, რომ ევროპის ნებისმიერ გრანდში შეძლებდა გადასვლას, თუმცა მან დარჩენა ამჯობინა. ბატისტუტამ გუნდს ელიტაში დაბრუნებაში უდიდესი წვლილი შეიტანა და გულშემატკივრებთან ისეთი მტკიცე, ერთგული კავშირი დაამყარა, რომელიც სპორტის საზღვრებს სცდებოდა.

სერია A-ში დაბრუნების შემდეგ, ბატისტუტამ „ფიორენტინა“ იტალიური ფეხბურთის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე კონკურენტულ ეპოქაში გაიყვანა. კლაუდიო რანიერის ხელმძღვანელობით, კლუბმა 1996 წელს იტალიის თასი და სუპერთასი მოიგო. ბატისტუტას საფირმო ჟესტი — გოლის აღნიშვნა „ტყვიამფრქვევის“ იმიტაციით — „არტემიო ფრანკიზე“ ყოველკვირეულ რიტუალად იქცა. საკულტო იასამნისფერ ფორმაში თუ მკვეთრ წითელ მაისურში, ის ნამდვილი სტიქია იყო — შეეძლო შორეული მანძილიდან ულამაზესი გოლების გატანა თუ საჯარიმოში მცველების იოლად ჩამოცილება.

სანაკრებო დონეზე ბატისტუტას საგოლე ალღო კვლავ შეუდარებელი რჩებოდა. მან 1993 წელს არგენტინას კოპა ამერიკის ტიტული შეანარჩუნებინა და გახდა ერთადერთი ფეხბურთელი ისტორიაში, რომელმაც ორ სხვადასხვა მსოფლიო ჩემპიონატზე შეძლო ჰეთ-თრიკის შესრულება — 1994 წელს საბერძნეთთან და 1998 წელს იამაიკასთან. თუმცა, ინდივიდუალური ბრწყინვალების მიუხედავად, ფლორენციაში იტალიის ჩემპიონობის მოპოვება ვერ მოახერხა. 2000 წელს მან რთული გადაწყვეტილება მიიღო და „რომაში“ გადავიდა, სადაც სადებიუტო სეზონშივე გატანილი 20 გოლით ნანატრი სკუდეტო მოიგო, თუმცა ყველას ახსოვს მისი ცრემლები, როდესაც იმავე სეზონში მშობლიური „ფიორენტინას“ კარში გოლი გაიტანა.

დღეს ბატისტუტას ხილვა „ფიორენტინას“ წითელ ფორმაში იტალიური კალჩოს ოქროს ხანას გვახსენებს, როდესაც ამ ჩემპიონატში მსოფლიოს საუკეთესო ვარსკვლავები თამაშობდნენ. ის კლასიკური ცხრა ნომრის ეტალონად რჩება — ფეხბურთელი, რომელმაც ფიზიკური ძალა და გულშემატკივრებთან ემოციური კავშირი იდეალურად შეაწყო. კარიერის დასრულებიდან წლების შემდეგაც კი, მისი მარჯვენა ფეხის გამანადგურებელი დარტყმის ხმა კვლავ ცოცხლობს ყველას მეხსიერებაში, ვისაც მისი თამაში ერთხელ მაინც უნახავს.

📰 წყარო: Estadio.GE