გერდ მიულერი საქველმოქმედო…

🚨 🇩🇪 გერდ მიულერი საქველმოქმედო მატჩზე — ეს კადრი განსაკუთრებული ნოსტალგიითაა სავსე. "ერისა და ბაიერნის ბომბარდირი" კარიერის მიწურულსაც ინარჩუნებდა იმ საფირმო სილუეტს, რომლითაც მსოფლიო ფეხბურთი დააშინა: დაბალი სიმძიმის ცენტრი, ძლიერი ფეხები და საგოლე ალღო, რომელიც მას არასდროს დაუკარგავს.

სტატისტიკის მიღმა საოცრად თავმდაბალი ადამიანი იმალებოდა, რომელიც თავის გენიალურობასა და უბრალო ხასიათს შორის ბალანსს მთელი ცხოვრება ეძებდა. მისი გზა ბავარიელი მუშა ბიჭიდან ფეხბურთის ისტორიაში ყველაზე სახიფათო თავდამსხმელობამდე დაუღალავი შრომისა და უდიდესი ტრიუმფების ისტორიაა.

გერჰარდ მიულერი 1945 წელს, ომისგან განადგურებულ გერმანიაში, ქალაქ ნორდლინგენში დაიბადა. ის ხუთშვილიან ოჯახში ყველაზე უმცროსი იყო. ფეხბურთს არა აკადემიის მოვლილ მინდვრებზე, არამედ მშობლიური ქალაქის მტვრიან ქუჩებში თამაშობდა. მისი ფიზიკური აღნაგობა ათლეტისას სულაც არ ჰგავდა — დაბალი და ჩაფსკვნილი ბიჭი იყო, თუმცა სწორედ ეს აღნაგობა იქცა მოგვიანებით მის მთავარ ტაქტიკურ იარაღად.

12 წლის ასაკში მშობლიურ „ნორდლინგენს“ შეუერთდა, სადაც მისი საგოლე ნიჭი მალევე გამოჩნდა. 1963-64 წლების სეზონში, მეხუთე დივიზიონში გამოსვლისას, თინეიჯერმა თავდამსხმელმა 31 მატჩში 51 გოლი გაიტანა. ასეთი შედეგიანობა შეუმჩნეველი არ დარჩენილა და მალე მისით მიუნხენური კლუბები დაინტერესდნენ.

1964 წელს მიულერი მიუნხენის „ბაიერნში“ გადავიდა. მაშინ კლუბი ჯერ კიდევ მეორე დივიზიონში გამოდიოდა. მწვრთნელი ზლატკო ჩაიკოვსკი მას თავიდან სკეპტიკურად უყურებდა, „ძალოსანს“ ადარებდა და „პატარა მსუქან მიულერს“ ეძახდა. ჩაიკოვსკი მას პირველი 10 მატჩი სათადარიგოთა სკამზე სვამდა, თუმცა კლუბის პრეზიდენტის ჩარევის შემდეგ გერდმა შანსი მიიღო და სადებიუტო შეხვედრაშივე დუბლი შეასრულა.

ზეპ მაიერთან და ფრანც ბეკენბაუერთან ერთად, მიულერმა „ბაიერნის“ ოქროს თაობა ჩამოაყალიბა, რომელმაც გერმანული და ევროპული ფეხბურთის ისტორია შეცვალა. 70-იან წლებში მიუნხენელები დაუმარცხებელ მანქანად იქცნენ — ზედიზედ სამი ბუნდესლიგა და სამი ჩემპიონთა თასი. გერდი გადამწყვეტ გოლებს ყველაზე მნიშვნელოვან მომენტებში, მათ შორის ევროპული ფინალების დროსაც იტანდა.

მისი რეკორდები ლეგენდარულია. 1971-72 წლების სეზონში გატანილი 40 გოლი 49 წლის განმავლობაში ხელშეუხებელი იყო, სანამ რობერტ ლევანდოვსკიმ არ გააუმჯობესა. 1972 წელს გატანილი 85 გოლი კი 40 წლის შემდეგ ლიონელ მესიმ მოხსნა. ბუნდესლიგის ისტორიაში ის დღემდე საუკეთესო ბომბარდირია 365 გოლით.

გერმანიის ნაკრებში მისი სტატისტიკა კიდევ უფრო შთამბეჭდავია. 1970 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე 10 გოლით „ოქროს ბუცი“ მოიგო და მოგვიანებით „ოქროს ბურთიც“ დაიმსახურა. 1972 წელს ევროპის ჩემპიონი გახდა, 1974 წელს კი მშობლიურ მიუნხენში მსოფლიო თასი აღმართა. ფინალში ნიდერლანდების წინააღმდეგ სწორედ მან გაიტანა გამარჯვების გოლი — ეს მისი 68-ე და ბოლო გოლი იყო ნაკრების მაისურით.

28 წლის ასაკში ნაკრებიდან მოულოდნელად წავიდა, „ბაიერნი“ კი 1979 წელს დატოვა და კარიერა ამერიკაში დაასრულა. ფეხბურთიდან წასვლა მტკივნეული აღმოჩნდა — მიულერი დეპრესიასა და ალკოჰოლიზმს ებრძოდა. მეგობრების, ული ჰიონესისა და ფრანც ბეკენბაუერის დახმარებით, მან რეაბილიტაცია გაიარა და „ბაიერნში“ დაბრუნდა, სადაც წლების განმავლობაში ახალგაზრდა ტალანტებს, მათ შორის თომას მიულერსა და ბასტიან შვაინშტაიგერს ავარჯიშებდა.

მიულერი არ იყო ელეგანტური მოთამაშე, მაგრამ საჯარიმოში მასზე სახიფათო არავინ ყოფილა. მას ჰქონდა მეექვსე გრძნობა — ყოველთვის იქ ჩნდებოდა, სადაც ბურთი ვარდებოდა. როგორც ბეკენბაუერმა თქვა: „გერდ მიულერის გოლების გარეშე, ბაიერნი დღემდე პატარა, ხის ქოხში იქნებოდა“.

სიცოცხლის ბოლო წლებში ალცჰაიმერის დაავადებას ებრძოდა. 2021 წლის 15 აგვისტოს, 75 წლის ასაკში, ლეგენდარული თავდამსხმელი გარდაიცვალა. ის სამუდამოდ დარჩება ფეხბურთის ისტორიაში, როგორც გოლის გატანის ხელოვნების უბადლო ოსტატი.