1990-იანი წლების შუა პერიოდი…

🔴 1990-იანი წლების შუა პერიოდი ინგლისური ფეხბურთისთვის გარდამავალი ეპოქა იყო, „ნოტინგემ ფორესტისთვის“ კი — ევროპული დიდების ბოლო გაელვება. ლეგენდარული ბრაიან კლაფის მემკვიდრის, ფრენკ კლარკის ხელმძღვანელობით, პრემიერ ლიგაში ახლადდაბრუნებულმა გუნდმა სენსაციური მესამე ადგილი დაიკავა. ამ წარმატებამ მათ 1995-1996 წლების უეფა-ს თასის საგზური მოუტანა — ტურნირი, სადაც მეოთხედფინალში გერმანულ გრანდს, მიუნხენის „ბაიერნს“ დაუპირისპირდნენ. ეს იყო ისტორიის, მოლოდინებისა და თანამედროვე რეალობის ნამდვილი შეჯახება.

„ფორესტის“ გზა საუკეთესო რვიანამდე კლარკის ორგანიზებული და მებრძოლი გუნდის დამსახურება იყო. მათ წარმატებით გაიარეს „მალმიოს“, „ოსერისა“ და „ლიონის“ ბარიერები და გულშემატკივრებს 1970-იანი წლების ბოლო და 1980-იანი წლების დასაწყისი გაახსენეს, როდესაც კლაფის გუნდმა ევროპა დაიპყრო. მდინარე ტრენტის სანაპიროზე მდებარე „სითი გრაუნდი“ კვლავ ევროპული ამბიციებით აგუგუნდა. თუმცა, „ბაიერნთან“ მატჩისთვის გუნდს უკვე აკლდა ძალა. წინა ზაფხულს ვარსკვლავური თავდამსხმელის, სტენ კოლიმორის „ლივერპულში“ სოლიდურმა ტრანსფერმა გუნდის შეტევა შეასუსტა. მთელი შემოქმედებითი ტვირთი ბრაიან როის, იან ვოანისა და სტივ სტოუნის მხრებზე გადავიდა, დაცვას კი შეუპოვარი სტიუარტ პირსი მეთაურობდა.

მეორე მხრივ, მიუნხენის „ბაიერნი“ ნამდვილი ვარსკვლავთკრებულის სახით წარსდგა. ოტო რეჰაგელის გაწვრთნილ გუნდში ისეთი ფეხბურთელები თამაშობდნენ, როგორებიც არიან ოლივერ კანი, ლოთარ მათეუსი, კრისტიან ციგე, თომას ჰელმერი და იურგენ კლინსმანისა და ჟან-პიერ პაპენის მკვლელი შემტევი დუეტი. პირველი მატჩი 1996 წლის 5 მარტს მიუნხენის „ოლიმპიაშტადიონზე“ გაიმართა. „ფორესტმა“ დისციპლინირებული და მამაცური თამაში აჩვენა. მართალია, კლინსმანმა ანგარიში ადრევე გახსნა, მაგრამ ინგლისელებმა სწრაფადვე უპასუხეს — მცველმა სტივ ჩეტლიმ სტანდარტულიდან გაათანაბრა. კლინსმანმა 30-ე წუთამდე დუბლი გაიფორმა და ანგარიში 2:1 გახადა, თუმცა „ფორესტმა“ გაუძლო და საპასუხო მატჩის წინ უმნიშვნელოვანესი გასვლითი გოლი და მისაღები დეფიციტი შეინარჩუნა.

მიუნხენში მინიმალურმა მარცხმა ინგლისში დიდი ოპტიმიზმი გააჩინა. 1996 წლის 19 მარტს „სითი გრაუნდი“ ბოლომდე შეივსო. გულშემატკივრები კიდევ ერთ სენსაციაზე ოცნებობდნენ და სჯეროდათ, რომ 1:0 გამარჯვება ნახევარფინალში გასასვლელად საკმარისი იქნებოდა. კლარკის გუნდმა აქტიურად დაიწყო, მაგრამ მალევე აღმოაჩინა, რომ „ბაიერნი“ სრულიად სხვა ტაქტიკურ და ფიზიკურ დონეზე თამაშობდა. გერმანელები ცივსისხლიანად, დაუნდობლად და უმაღლეს დონეზე აკონტროლებდნენ ბურთს.

„ფორესტის“ ქამბექის იმედები პირველივე ტაიმში საბოლოოდ დაიმსხვრა. „ბაიერნმა“ ნახევარდაცვაში სრული კონტროლი დაამყარა და მეტოქის შეტევების დროს თავისუფალი სივრცეები იდეალურად გამოიყენა. 30-ე წუთზე კრისტიან ციგემ ძლიერი დარტყმით მარკ კროსლი დაამარცხა და სტადიონი დაადუმა. შესვენებამდე თომას შტრუნცმა მეორე გოლი გაიტანა და ორმატჩიანი დუელის ბედი ფაქტობრივად გადაწყვიტა. გასვლითი გოლის უპირატესობა გაქრა, ინგლისელების წინაშე კი გადაულახავი ბარიერი აღიმართა.

მეორე ტაიმი გერმანული მანქანისა და ინდივიდუალური კლასის დემონსტრირებად იქცა. იურგენ კლინსმანმა, რომელმაც იმ სეზონში უეფა-ს თასზე რეკორდული 15 გოლი გაიტანა, ინგლისელთა დაცვა ააწიოკა. მან 65-ე წუთზე მესამე გოლი გაიტანა, შვიდ წუთში კი ფრანგმა ჟან-პიერ პაპენმა მეოთხე შეაგდო. კლინსმანმა 79-ე წუთზე დუბლი გაიფორმა და ანგარიში 5:0 გახადა. მართალია, 85-ე წუთზე სტივ სტოუნმა პრესტიჟის გოლი გაიტანა, მაგრამ ამან ვერ შეამსუბუქა საკუთარ მოედანზე 1:5 განადგურების ტკივილი. ორი მატჩის ჯამში „ბაიერნმა“ 7:2 გაიმარჯვა.

ეს დაპირისპირება ცივი შხაპი იყო როგორც „ნოტინგემ ფორესტისთვის“, ისე მთლიანად ინგლისური ფეხბურთისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ პრემიერ ლიგა ფინანსურად სწრაფად იზრდებოდა, ევროპული გრანდების ტაქტიკური მომზადება მაინც ერთი თავით მაღლა დგებოდა. „ბაიერნმა“ იმ სეზონში უეფა-ს თასი მოიგო — ფინალში „ბორდო“ დაამარცხა, რაც კლინსმანის ისტორიული სეზონის ლოგიკური დასასრული იყო. „ფორესტისთვის“ კი ეს მარცხი ეპოქის დასასრულს ნიშნავდა. გუნდი მომდევნო ათწლეულების განმავლობაში ევროტურნირებზე ვეღარ მოხვდა, ერთ წელიწადში კი პრემიერ ლიგიდანაც გავარდა და ხანგრძლივი კრიზისის პერიოდი დაეწყო.

წარსულის გადასახედიდან, 1995-1996 წლების მატჩი „ნოტინგემსა“ და „ბაიერნს“ შორის ისტორიული მიჯნაა. ეს იყო ბოლო მომენტი, როდესაც კლუბმა, რომლის იდენტობაც ევროპულ დიდებასთან არის დაკავშირებული, ევროპულ არენაზე ხმამაღალი განაცხადი გააკეთა. მათთვის, ვინც ამას შეესწრო, ეს თამაში იყო ხიდი წარსულის რომანტიკულ გამარჯვებებსა და თანამედროვე, ჰიპერ-პროფესიონალურ ფეხბურთს შორის. მდინარე ტრენტზე გერმანული გრანდის სტუმრობა გულშემატკივრებს არა მძიმე ანგარიშის, არამედ „ნოტინგემ ფორესტის“ მეოცე საუკუნის ევროპული სიყვარულის ისტორიის ბოლო, ბრწყინვალე ფურცლად შემორჩათ.