ყველაფერი, რაც გჭირდებოდათ…
🚨 ყველაფერი, რაც გჭირდებოდათ, ერთი ბურთი და კარის ბოძებად ქცეული ორი ჯემპრი იყო — მეგობრებთან ერთად ფეხბურთის თამაშში საათებს ატარებდით.
პარკში, პატარა მინდორზე ან უბრალოდ ქუჩაში, ვიღაცის სახლის წინ ვთამაშობდით. ვინც მოვიდოდა, ყველა ერთვებოდა, გუნდებს კი იქვე, ერთმანეთში ვანაწილებდით.
მუდმივად იყო კამათი იმაზე, გავიდა თუ არა გოლი, ვინ უნდა ჩამდგარიყო კარში ან ვინმე "კართან ხომ არ იდგა" პასის მოლოდინში. მერე გამოჩნდებოდა ხოლმე ბურთის პატრონი, რომელიც იმუქრებოდა, რომ ბურთს სახლში წაიღებდა, თუ მისი პირობებით არ ვითამაშებდით.
თამაშს მანამ ვაგრძელებდით, სანამ ისე არ ჩამობნელდებოდა, რომ ბურთს ვეღარ ვხედავდით, ან სანამ დედა სახლში სავახშმოდ არ დაგვიძახებდა.
მარტივი, მაგრამ საუკეთესო დრო იყო.