ინგლისის ფეხბურთის მწერალთა…

🚨🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 ინგლისის ფეხბურთის მწერალთა ასოციაციის (FWA) წლის საუკეთესო მოთამაშეები — ნაწილი II

1980-იანი წლების მეორე ნახევარში ინგლისურ ფეხბურთში „ლივერპული“ დომინირებდა. ჯონ ბარნსმა ეს ჯილდო ორჯერ მოიგო, მათ შორის კი, 1988-1989 წლების სეზონში, საუკეთესოდ სტივ ნიკოლი დასახელდა. 90-იან წლებში, პრემიერ ლიგის დაარსებასთან ერთად, ინგლისში ტექნიკური ლეგიონერების ეპოქა დაიწყო. ამ ათწლეულში ჯილდო ხუთ უცხოელ ვარსკვლავს გადაეცა: იურგენ კლინსმანს, ერიკ კანტონას, ჯანფრანკო ძოლას, დენის ბერგკამპსა და დავიდ ჟინოლას.

ეს ტენდენცია 21-ე საუკუნის პირველ ათწლეულშიც გაგრძელდა. აღიარება მოიპოვეს ისეთმა მოთამაშეებმა, როგორებიც არიან რობერ პირესი, ტიერი ანრი (3-ჯერ) და კრიშტიანუ რონალდუ (2-ჯერ). ამავდროულად, ჯილდო ინგლისელ ვარსკვლავებსაც გადაეცათ: ტედი შერინგემს, ფრენკ ლამპარდს, სტივენ ჯერარდსა და უეინ რუნის. 2010-დან 2025 წლამდე პერიოდში კი მწერლებმა რჩეულებად მოჰამედ სალაჰი (3-ჯერ), რობინ ვან პერსი, ლუის სუარესი, ედენ აზარი და ერლინგ ჰოლანდი დაასახელეს.

ვინ არის თქვენი ფავორიტი ამ ლეგენდარული სიიდან? 🤔

FWA-ს წლის საუკეთესო ფეხბურთელის ჯილდო ინგლისურ ფეხბურთში განსაკუთრებულ ადგილს იკავებს. ეს არის უძველესი და ყველაზე პრესტიჟული ინდივიდუალური აღიარება, რომელიც 1948 წელს სერ სტენლი მათუზით დაიწყო. გამარჯვებულებს სპორტული ჟურნალისტები ავლენენ — ადამიანები, რომლებიც ტრიბუნებიდან აშუქებენ საფეხბურთო დრამებს. ეს ჯილდო ინგლისური ფეხბურთის ისტორიის ერთგვარი ბარომეტრია.

80-იანი წლების ბოლოს „ლივერპული“ შეუჩერებელი იყო. ჯონ ბარნსი, რომელიც „უოტფორდიდან“ გადმოვიდა, გუნდისთვის გარდამტეხ ფიგურად იქცა. მან გარემარბის როლი სრულიად შეცვალა და გუნდს განსაკუთრებული ელეგანტურობა შესძინა. სტივ ნიკოლმა კი 1989 წელს თავისი ტაქტიკური ინტელექტით დაამტკიცა, რომ დაცვასა თუ ნახევარდაცვაში უმაღლეს დონეზე თამაში შეეძლო. ბარნსის მეორე აღიარება 1990 წელს კი ერთი დიდი ეპოქის დასასრულის ნიშანი იყო.

პრემიერ ლიგის დაბადებამ 1992 წელს საერთაშორისო ტრანსფერების ბუმი გამოიწვია. იურგენ კლინსმანის გამოჩენა „ტოტენჰემში“ გარდამტეხი მომენტი იყო — მან მედია თავისი იუმორით, გულშემატკივარი კი გოლებით მოხიბლა. მას მოჰყვა ერიკ კანტონა — ფრანგი, რომელმაც ხანგრძლივი დისკვალიფიკაციის შემდეგ „მანჩესტერ იუნაიტედს“ დუბლი შეასრულებინა. მოგვიანებით კი ჯანფრანკო ძოლასა და დენის ბერგკამპის ტექნიკურმა სრულყოფილებამ ინგლისში ახალი სტანდარტები დაამკვიდრა. დავიდ ჟინოლას გამარჯვება 1999 წელს კი განსაკუთრებული იყო, რადგან მან ჯილდო „მანჩესტერ იუნაიტედის“ ისტორიული „ტრებლის“ სეზონში მოიპოვა.

ახალი ათასწლეული არსენ ვენგერის „არსენალისა“ და ლონდონურ-მანჩესტერული დაპირისპირების ნიშნით დაიწყო. ტიერი ანრიმ 2003, 2004 და 2006 წლებში სამჯერ მოიგო ჯილდო და სტაბილურობის ეტალონად იქცა. ის იყო თანამედროვე თავდამსხმელის იდეალური ნიმუში. პარალელურად, ინგლისური ბირთვიც ძლიერი იყო — ტედი შერინგემმა, ფრენკ ლამპარდმა და სტივენ ჯერარდმა თავიანთი კლუბების წარმატებაში უდიდესი წვლილი შეიტანეს.

კრიშტიანუ რონალდუმ 2007 და 2008 წლებში დაამტკიცა, რომ ეფექტური გარემარბიდან ნამდვილ მანქანად იქცა. 2010-იან წლებში კი ლუის სუარესის ფენომენალურმა სეზონმა და მოჰამედ სალაჰის რეკორდებმა ისტორია დაწერა. ერლინგ ჰოლანდმა კი 2023 წელს „მანჩესტერ სიტიში“ სადებიუტო სეზონშივე ყველანაირი რეკორდი დაამხო.

ეს ჯილდო მხოლოდ თასი არ არის — ეს არის იმ ადამიანების ისტორია, რომლებმაც ინგლისური ფეხბურთის იდენტობა შექმნეს. ანრის ფრანგული შარმი, ჯერარდის მებრძოლი სული თუ ჰოლანდის სკანდინავიური ძალა — ეს გამარჯვებულები ქმნიან სრულყოფილების იმ ჯაჭვს, რომელმაც პრემიერ ლიგა მსოფლიოს საუკეთესო ტურნირად აქცია.