ბულგარეთი 🇧🇬 - 1994 წლის…

🚨 ბულგარეთი 🇧🇬 - 1994 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის დაუვიწყარი ისტორია!

ამ ლეგენდარულ შემადგენლობაში ოთხი ფეხბურთელი შიდა ჩემპიონატში, კერძოდ „ლევსკი სოფიაში“ თამაშობდა: ემილ კრემენლიევი, ცანკო ცვეტანოვი, ზლატკო იანკოვი და დანიელ ბორიმიროვი. მეკარე ბორისლავ მიხაილოვი იმ პერიოდში ფრანგულ „მილუზში“ ირიცხებოდა, მცველი ტრიფონ ივანოვი კი შვეიცარიულ „ნევშატელ ქსამაქსში“ ასპარეზობდა. სამი ვარსკვლავი იბერიის ნახევარკუნძულზე იყო ბაზირებული: ხრისტო სტოიჩკოვი „ბარსელონაში“, ემილ კოსტადინოვი „პორტუში“ და კრასიმირ ბალაკოვი „სპორტინგში“. მცველი პეტარ ჰუბჩევი და ნახევარმცველი იორდან ლეჩკოვი კი გერმანულ „ჰამბურგში“ თამაშობდნენ — სწორედ იმ ქვეყნის კლუბში, რომელიც ბულგარეთმა მეოთხედფინალიდან ლეჩკოვის ეპიკური თავურით გამოაგდო.

1994 წლის ზაფხული აშშ-ში გაუსაძლისი სიცხით გამოირჩეოდა, თუმცა ბულგარეთის ნაკრებისთვის ეს ის პერიოდი აღმოჩნდა, როდესაც „ოქროს თაობა“ საბოლოოდ ჩამოყალიბდა და ისტორია დაწერა. მანამდე ბულგარელებს მსოფლიო ჩემპიონატებზე 16 მატჩი ჰქონდათ ჩატარებული და არცერთი გამარჯვება არ მოეპოვებინათ. ამერიკაში ისინი ნიჭიერი ინდივიდების ნაკრებად ჩავიდნენ, რომელთაგან ბევრი კვლავ მარცხს ელოდა, თუმცა მათ ტურნირის ყველაზე წარმოუდგენელი სცენარი დაწერეს.

ყველაფერი 1993 წლის ნოემბერში, პარიზის „პარკ დე პრენსზე“ დაიწყო. ბულგარეთს საფრანგეთის დასამარცხებლად სასწაული სჭირდებოდა. 90-ე წუთზე, როცა ანგარიში 1:1 იყო, ემილ კოსტადინოვმა უძლიერესი დარტყმით ფრანგები შოკში ჩააგდო. დიმიტარ პენევის ხელმძღვანელობით, გუნდმა დაიჯერა, რომ განსაკუთრებული შედეგის მიღწევა შეეძლოთ.

გუნდის ხერხემალი სოფიაში, „ლევსკის“ ოთხეულზე იდგა. ისინი იყვნენ ტაქტიკური საყრდენები, რომლებიც შემტევებს თავისუფლად მოქმედების საშუალებას აძლევდნენ. დაცვას ამაგრებდა შეუვალი ტრიფონ ივანოვი, რომელიც ევროპაში ერთ-ერთ ყველაზე საშიშ მცველად ითვლებოდა.

ნამდვილი ვარსკვლავთცვენა კი იბერიულ ტრიოში იყო. ხრისტო სტოიჩკოვი იოჰან კრუიფის „ოცნების გუნდის“ პიკში იმყოფებოდა. მასთან ერთად ბრწყინავდნენ პარიზის გმირი კოსტადინოვი და „სპორტინგის“ კრეატიული გული — კრასიმირ ბალაკოვი. ამ ბრწყინვალე ნაზავს „ჰამბურგის“ დუეტი, ჰუბჩევი და ტაქტიკურად უჭკვიანესი ლეჩკოვი აგვირგვინებდა.

ტურნირის სტარტი მძიმე გამოდგა — 0:3 ნიგერიასთან. თუმცა, ამას საბერძნეთის 4:0 განადგურება და არგენტინასთან დამაჯერებელი 2:0 მოჰყვა. გუნდი, რომელსაც მანამდე მოგებაც კი არ ჰქონდა, პლეი-ოფში გავიდა.

მერვედფინალში მექსიკის პენალტების სერიაში დამარცხების შემდეგ, ბულგარეთი მოქმედ ჩემპიონს, გერმანიას შეხვდა. როდესაც მათეუსმა გერმანელები დააწინაურა, თითქოს ყველაფერი დასრულდა, მაგრამ სამ წუთში სამყარო ამოყირავდა. ჯერ სტოიჩკოვმა გაიტანა ულამაზესი ჯარიმა, შემდეგ კი იორდან ლეჩკოვმა თავური დარტყმით გერმანია ტურნირიდან გამოთიშა. სოფიაში ნამდვილი დელირიუმი დაიწყო.

ზღაპარი ნახევარფინალში, იტალიასთან დასრულდა. რობერტო ბაჯოს ორმა გენიალურმა მომენტმა იტალიელები დააწინაურა. ბულგარეთმა მეოთხე ადგილი დაიკავა, ხრისტო სტოიჩკოვი კი 6 გოლით ბომბარდირი გახდა და მოგვიანებით „ოქროს ბურთიც“ დაიმსახურა.

1994 წლის თაობამ დაამტკიცა, რომ პატარა ერსაც შეუძლია მსოფლიო ფეხბურთის წესრიგის შეცვლა. სტოიჩკოვი, ბალაკოვი და ლეჩკოვი ეროვნულ გმირებად იქცნენ. ის ზაფხული ბულგარეთისთვის დღემდე მიუღწეველ მწვერვალად რჩება.