1986 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი…

🚨🧤 1986 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი მეკარეების ნამდვილი ზეიმი იყო — ეპოქა, როდესაც მოედანზე ნამდვილი გიგანტები ბატონობდნენ.

მექსიკის მცხუნვარე მზე, მაღალმთიანი რელიეფი და ახალი, სინთეტიკური ბურთი „აცტეკა“ გოლკიპერებისთვის უდიდესი გამოწვევა აღმოჩნდა. ეს იყო გარდამავალი პერიოდი 70-იანი წლების სტოიკოს ლეგენდებსა და 90-იანების ათლეტურ, პროაქტიულ მეკარეებს შორის.

ტურნირზე წინა მუნდიალის არაერთი ნაცნობი სახე ვიხილეთ: დასავლეთ გერმანიის კაპიტანი ჰარალდ შუმახერი, საბჭოთა კავშირის „რკინის ფარდა“ რინატ დასაევი, ფრანგი ჟოელ ბატსი, ბელგიელი ჟან-მარი პფაფი და ინგლისელი პიტერ შილტონი. მათ გვერდით კი მომავალი ვარსკვლავები გამოჩნდნენ: არგენტინელი ნერი პუმპიდო, ბულგარელი მიხაილოვი, შოტლანდიელი ლეიტონი და ესპანელი ანდონი ზუბისარეტა.

1986 წლის მეოთხედფინალები მეკარეების ნამდვილ ბენეფისად იქცა, რადგან ოთხიდან სამი მატჩის ბედი პენალტების სერიამ გადაწყვიტა. გვადალახარაში ჟოელ ბატსმა ბრაზილიასთან ისტორიული მატჩი ჩაატარა — მან ჯერ თამაშის დროს აუღო პენალტი ლეგენდარულ ზიკოს, შემდეგ კი სერიაში სოკრატესსაც აჯობა. იმავე უქმეებზე ჟან-მარი პფაფმა კიდევ ერთხელ დაამტკიცა თავისი კლასი და ბელგია ისტორიულ ნახევარფინალში გაიყვანა.

სანამ გამოცდილი ვარსკვლავები ყურადღების ცენტრში იყვნენ, ნერი პუმპიდომ არგენტინის ნაკრების ტრიუმფს მყარი საფუძველი ჩაუყარა. მიუხედავად იმისა, რომ მას დიეგო მარადონას გენიალურობა ჩრდილავდა, პუმპიდოს სტაბილურობა გადამწყვეტი აღმოჩნდა. ამავდროულად, მსოფლიომ ანდონი ზუბისარეტა გაიცნო, რომელმაც ეფექტური და რაციონალური თამაშით ახალ სტილს ჩაუყარა საფუძველი.

ზოგიერთი ქვეყნის სამეკარეო ხაზი ნამდვილი ვარსკვლავებით იყო დაკომპლექტებული. დასავლეთ გერმანიაში ფრანც ბეკენბაუერს შუმახერის გარდა ული შტაინი და აიკე იმელი ჰყავდა. იტალიაში კი ჯოვანი გალის ზურგს ფრანკო ტანკრედი და ახალგაზრდა ვალტერ ძენგა იმაგრებდნენ. ძენგამ მოგვიანებით ფენომენალური რეაქციების გამო მეტსახელად „ადამიანი-ობობა“ დაიმსახურა.

ინგლისის ნაკრების კარს ლეგენდარული პიტერ შილტონი იცავდა. მისი ტურნირი სამუდამოდ დაუკავშირდა „ღვთის ხელს“ — მომენტს, როდესაც ის არა ოსტატობამ, არამედ მარადონას მუშტმა დაამარცხა. საინტერესო ფაქტია, რომ ინგლისელთა მესამე მეკარე „მანჩესტერ იუნაიტედის“ გოლკიპერი გარი ბეილი იყო, რომელიც ბევრ გულშემატკივარს სამხრეთაფრიკელი ჰგონია, რადგან ის სწორედ იქ გაიზარდა.

ეს იყო ეპოქა „უკან დაბრუნებული ბურთის“ წესის შემოღებამდე, რაც მეკარეებს თამაშის ტემპზე სრულ კონტროლს აძლევდა. მათი ფერადი და გამორჩეული ფორმები კი ტურნირის ნამდვილი მშვენება იყო — პფაფის ზოლებიანი მაისურიდან შილტონის კლასიკურ მწვანე ფორმამდე.

მექსიკა 86-მა დაამტკიცა, რომ თამაშებს თავდამსხმელები იგებენ, თუმცა ისტორიას მეკარეები ქმნიან. შილტონის დრამა, შუმახერის თავდადება თუ პფაფის ემოციები — ეს გოლკიპერები ფეხბურთის ოქროს ხანის სიმბოლოებად დარჩნენ.

თქვენი აზრით, რომელ ქვეყანას ჰყავდა საუკეთესო მეკარეები ამ ტურნირზე? 🤔