რეალ მადრიდის ლეგენდები…

🚨👑 რეალ მადრიდის ლეგენდები: ალფრედო დი სტეფანო და კრიშტიანუ რონალდუ. როდესაც ალფრედო დი სტეფანო 2009 წლის ივლისში „სანტიაგო ბერნაბეუზე“ აღმართულ დროებით სცენაზე დადგა, იგი 80-ს გადაცილებული ადამიანის ნაზი მოხდენილობით მოძრაობდა, რომელსაც მხრებით უდიდესი ინსტიტუციის ისტორია მიჰქონდა. მის გვერდით იდგა 24 წლის კრიშტიანუ რონალდუ, რომელიც ახალი შეძენილი იყო „მანჩესტერ იუნაიტედიდან“ სარეკორდო თანხად და 80 ათასზე მეტი გულშემატკივრის წინაშე თავდაჯერებულობას ასხივებდა. ეს ზაფხულის საღამო უბრალოდ სარეკორდო ტრანსფერის პრეზენტაციაზე მეტი იყო — ეს გახლდათ თაობათაშორისი ხიდი, რომელმაც ფეხბურთის ორი განსხვავებული ეპოქა დააკავშირა. დი სტეფანომ, კლუბის საპატიო პრეზიდენტმა, თეთრი მაისურის სიმბოლური ტვირთი გადასცა ადამიანს, რომელმაც მომდევნო ცხრა წელი იმ ყველა რეკორდის გადაწერას დაუთმო, რომელთა დამყარებაშიც ნახევარი საუკუნით ადრე დი სტეფანო თავად დაეხმარა კლუბს. „რეალ მადრიდის“, როგორც გლობალური გრანდის, საძირკველი სწორედ დი სტეფანოს მხრებს ეყრდნობა. 1953 წელს ესპანეთში კოლუმბიური „მილიონარიოსიდან“ გადმოსვლის შემდეგ — რასაც „ბარსელონასთან“ რთული სატრანსფერო ომი უძღოდა — არგენტინელმა თავდამსხმელმა ადგილობრივი კლუბი ნამდვილ იმპერიად აქცია. მის მოსვლამდე „რეალს“ ესპანეთის ჩემპიონატი ორი ათწლეულის განმავლობაში არ მოეგო. დი სტეფანოს დირიჟორობით კლუბმა ლა ლიგა რვაჯერ მოიგო და ევროპულ ფეხბურთში უპრეცედენტო ჰეგემონია დაამყარა. 1956-დან 1960 წლამდე „რეალმა“ ევროპის ჩემპიონთა თასის პირველი ხუთი გათამაშება მოიგო — ეს არის მიღწევა, რომელიც ტურნირის ისტორიაში დღემდე შეუდარებელია. დი სტეფანო მხოლოდ გოლების გატანით არ გამოირჩეოდა, თუმცა მისი შედეგიანობა გაოცებას იწვევდა — იგი თავისი ეპოქის სრულყოფილი ფეხბურთელი იყო. მისი კარიერის მწვერვალი 1960 წლის მაისში, გლაზგოში, „ჰემპდენ პარკზე“ გამართული მატჩი გახდა, სადაც „რეალმა“ „აინტრახტ ფრანკფურტი“ 7:3 დაამარცხა. დი სტეფანომ იმ საღამოს ჰეთ-თრიკი შეასრულა, ხოლო მისმა თანაგუნდელმა, ფერენც პუშკაშმა ოთხი გოლი გაიტანა. 1964 წელს, მადრიდიდან წასვლის მომენტისთვის, დი სტეფანოს 396 ოფიციალურ შეხვედრაში 308 გოლი ჰქონდა გატანილი, ხოლო 1957 და 1959 წლებში „ოქროს ბურთი“ მოიპოვა. მან დააწესა ბრძოლისუნარიანობის, ტექნიკური სრულყოფილებისა და ლიდერობის ისეთი სტანდარტი, რომელიც მისაბაძი გახდა ყველა მომდევნო თაობისთვის. ათწლეულების განმავლობაში დი სტეფანოს სტატისტიკური მემკვიდრეობა ხელშეუხებელი ჩანდა. „ბერნაბეუზე“ მრავალი ეპოქის კერპი აღიზარდა, თუმცა ვერავინ შეძლო „ლა საეტა რუბიას“ შედეგიანობისა და გავლენის გამეორება. ვითარება მკვეთრად შეიცვალა 2009 წელს, კრიშტიანუ რონალდუს მოსვლით. „რეალს“ ევროპაში მძიმე პერიოდი ედგა — უეფას ჩემპიონთა ლიგას ზედიზედ ხუთი სეზონის განმავლობაში მერვედფინალიდან გამოეთიშა. რონალდუ ესპანეთში სწორედ ამ რეალობის შესაცვლელად და „რეალის“ ევროპული ფეხბურთის მწვერვალზე დასაბრუნებლად მოიყვანეს. მომდევნო ცხრა სეზონის განმავლობაში ფეხბურთმა იხილა ინდივიდუალური შედეგიანობის ისეთი პერიოდი, რომელსაც ანალოგი არ მოეპოვება. ფეთქებადი გარემარბიდან ცენტრალურ თავდამსხმელად გარდაქმნილმა რონალდუმ საშუალოდ მატჩში თითო გოლზე მეტი გაიტანა. 2015 წლის ოქტომბერში მან რაულს გადაასწრო და „რეალის“ ყველა დროის საუკეთესო ბომბარდირი გახდა — მანამდე კი დი სტეფანოს შედეგიც გაუმჯობესებული ჰქონდა. 2018 წლის ზაფხულში, „იუვენტუსში“ გადასვლისას, რონალდუს ანგარიშზე 438 ოფიციალურ მატჩში 450 გოლი ირიცხებოდა — შედეგი, რომელმაც ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბა. რაც ყველაზე მთავარია, რონალდუს ინდივიდუალურმა ოსტატობამ კლუბს უდიდესი გუნდური წარმატებები მოუტანა. 2014-დან 2018 წლამდე მან „რეალს“ ჩემპიონთა ლიგის ოთხი ტიტული მოაგებინა. ეს გზა 2014 წელს „ლა დესიმას“ მოპოვებით დაიწყო, რამაც 12-წლიანი პაუზა დაასრულა, და 2016, 2017 და 2018 წლებში ზინედინ ზიდანის ხელმძღვანელობით ჩემპიონთა ლიგის ზედიზედ სამი ტრიუმფით დაგვირგვინდა. მადრიდში თამაშისას რონალდუმ კიდევ ოთხი „ოქროს ბურთი“ მოიპოვა და თავისი კოლექცია ხუთამდე გაზარდა. მიუხედავად იმისა, რომ მათ სხვადასხვა ეპოქაში ითამაშეს, დი სტეფანოსა და რონალდუს საერთო ფსიქოლოგიური პორტრეტი აერთიანებდათ. დი სტეფანო იყო ტაქტიკური გენიოსი, რომელიც მოედნის თითოეულ გოჯზე საკუთარი თავისა და თანაგუნდელებისგან მაქსიმუმს ითხოვდა. რონალდუ კი ათლეტური და ტექნიკური ფენომენი გახლდათ, რომელიც მზადების თითოეულ დეტალს ხვეწდა შედეგიანობის მაქსიმიზაციისთვის. ორივეს ახასიათებდა მარცხთან შეუგუებლობა და სრულყოფილებისკენ სწრაფვა. დი სტეფანო მოესწრო რონალდუს ისტორიული გზის დასაწყისს. როგორც საპატიო პრეზიდენტი 2014 წლის ივლისში გარდაცვალებამდე, დი სტეფანო „ბერნაბეუს“ საპატიო ლოჟიდან ადევნებდა თვალს, თუ როგორ აჰყავდა რონალდუს გუნდი ევროპის მწვერვალზე. იგი ლისაბონში მეათე ჩემპიონთა თასის აღმართვიდან რამდენიმე კვირაში გარდაიცვალა. მათ შორის ყოველთვის თბილი და ურთიერთპატივისცემით სავსე დამოკიდებულება იყო. ფეხბურთის მდიდარ ისტორიაში ცოტა კლუბს თუ აქვს ისეთი გრანდიოზული მემკვიდრეობა, როგორიც „რეალ მადრიდს“. ალფრედო დი სტეფანომ შექმნა კლუბის თანამედროვე დიდების არქიტექტურა, ხოლო კრიშტიანუ რონალდუმ ეს დიდება გლობალურ ეპოქაში გააფართოვა. ისინი რჩებიან „რეალის“ ლეგენდის ორ მთავარ ბოძად — ორ ფიგურად, რომელთა დაუსრულებელმა ამბიციამ საკუთარი ეპოქები განსაზღვრა და თეთრი მაისურის ისტორია სამუდამოდ შეცვალა.