ნანტი“: 1994-1995 წლების…

🚨 „ნანტი“: 1994-1995 წლების სეზონის საფრანგეთის ჩემპიონი!

„იადონებმა“ საფრანგეთის უმაღლესი დივიზიონი ლეგენდარული ჟან-კლოდ სუოდოს ხელმძღვანელობით დაიპყრეს. იმ გუნდში ნამდვილი ვარსკვლავთცვენა იყო: ნახევარდაცვაში კარამბე, მაკელელე და პედროსი ბრწყინავდნენ, შეტევას კი ნ’დორამი, ლოკო და უედეკი ამშვენებდნენ.

90-იანი წლების შუა პერიოდში ფრანგული ფეხბურთი იდენტობას ეძებდა. 1994 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მიღმა დარჩენამ და „მარსელის“ კორუფციულმა სკანდალებმა ქვეყნის საფეხბურთო რეპუტაცია შელახა. სწორედ ამ გაურკვევლობის დროს, მდინარე ლუარას ნაპირებიდან „ყვითელ-მწვანე ტალღა“ წამოვიდა. 1994-1995 წლების „ნანტმა“ იმაზე მეტი გააკეთა, ვიდრე უბრალოდ ტიტულის მოგებაა — მათ კოლექტიური ინტელექტისა და ესთეტიკის ნამდვილი მასტერკლასი შემოგვთავაზეს, რაც დღემდე ფრანგული საკლუბო ფეხბურთის ეტალონად ითვლება.

ეს წარმატება 1992 წლის კრიზისიდან დაიბადა, როცა კლუბი ფინანსური პრობლემების გამო გაკოტრების პირას იყო. გადარჩენის გზა საკუთარ აკადემიაში — „ლა ჟონელიერში“ იპოვეს. ჟან-კლოდ სუოდომ „Jeu à la Nantaise“-ის (ნანტური თამაში) სტილი აღადგინა, სადაც უბურთოდ მოძრაობა ისეთივე მნიშვნელოვანი იყო, როგორც ბურთით. ის ფეხბურთელებისგან ერთი შეხებით თამაშს, მუდმივ მობილურობასა და სივრცეების ინტუიციურ შეგრძნებას ითხოვდა.

გუნდის ძრავა ნახევარდაცვის ოთხეული იყო. კაპიტანი ჟან-მიშელ ფერი ტაქტიკურ ბალანსს განაპირობებდა, ახალგაზრდა კლოდ მაკელელე კი უკვე მაშინ აოცებდა ყველას ბურთის ართმევის უნარით. კრისტიან კარამბე მოედანზე დაუღალავი იყო, თუმცა ამ გუნდის სული მაინც რეინალდ პედროსი გახლდათ — მემარცხენე ვირტუოზი, რომელიც ნებისმიერ ეპიზოდს ხელოვნების ნიმუშად აქცევდა და თავდამსხმელებს იდეალური პასებით ამარაგებდა.

შეტევაში „ჯადოსნური ტრიო“ ბატონობდა: პატრის ლოკო, ნიკოლა უედეკი და ჟაფეტ ნ’დორამი. ისინი პოზიციებს მუდმივად ცვლიდნენ და მცველებს თავგზას უბნევდნენ. ნ’დორამი ნამდვილი „ჯადოქარი“ იყო, უედეკი — დაუნდობელი დამგვირგვინებელი, ხოლო ლოკო — „ნანტის“ სულისკვეთების განსახიერება.

სეზონის სიმბოლოდ 1994 წლის აგვისტოში, „პარი სენ-ჟერმენის“ წინააღმდეგ გატანილი გოლი იქცა. ბურთი დაცვიდან მეტოქის კარამდე ისე მივიდა, რომ მიწას არ შეხებია. თავითა და ჰაერიდან შესრულებული გადაცემების სერია ლოკოს ბრწყინვალე დარტყმით დასრულდა. ეს იყო „ნანტური თამაშის“ კვინტესენცია: კოლექტიური, ინსტინქტური და ისეთი სისწრაფით შესრულებული, რომ მეტოქის ტაქტიკას აზრს უკარგავდა.

1994-1995 წლების სეზონის სტატისტიკა შთამბეჭდავია: „ნანტმა“ ჩემპიონატი 32-მატჩიანი წაუგებელი სერიით დაიწყო, რაც ათწლეულების განმავლობაში რეკორდი იყო. ერთადერთი მარცხი მხოლოდ 33-ე ტურში, „სტრასბურგთან“ იწვნიეს. მათ სეზონი 79 ქულით დაასრულეს და მეორეადგილოსან „ლიონს“ 10 ქულით გაასწრეს. პატრის ლოკო კი 22 გოლით ჩემპიონატის ბომბარდირი გახდა.

ეს იყო გუნდი, რომლისთვისაც მოგება ლამაზი თამაშის თანმდევი პროცესი იყო. დაცვის ხაზი სერჟ ლე დიზეს, ერიკ დეკრუას, ნესტორ ფაბრისა და კრისტოფ პინიოლის შემადგენლობით, მეკარე დომინიკ კაზაგრანდესთან ერთად, საიმედო ზურგს ქმნიდა. 1996 წელს ჩემპიონთა ლიგის ნახევარფინალში „იუვენტუსთან“ მარცხის შემდეგ, გუნდი დაიშალა — ვარსკვლავები ევროპულ გრანდებში წავიდნენ. თუმცა, 1994-1995 წლების „ნანტი“ ფეხბურთის ისტორიაში დარჩა, როგორც სიმბოლო იმისა, რომ სილამაზესა და პასის ხელოვნებას მწვერვალების დაპყრობა შეუძლია.