1999-2000 წლების პრემიერ ლიგის…

🚨 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 1999-2000 წლების პრემიერ ლიგის სეზონი ნამდვილი ისტორიული გზაგასაყარი აღმოჩნდა — პერიოდი, როდესაც 90-იანების ფიზიკური ფეხბურთი ახალი ათასწლეულის ტაქტიკურ და გლობალიზებულ სანახაობას შეერწყა. ეს იყო გარდამავალი წელი, სადაც ტრადიციული იერარქიები ახალგაზრდულმა ენერგიამ და კონტინენტურმა გავლენებმა შეარყია.

ჩემპიონი „მანჩესტერ იუნაიტედი“ კვლავ მთავარ ძალად რჩებოდა. სერ ალექს ფერგიუსონის გუნდმა ტიტული მაშინდელი სარეკორდო, 18-ქულიანი უპირატესობით მოიგო. დუაიტ იორკისა და ენდი კოულის დუეტი კვლავაც ეტალონად ითვლებოდა — მათ ჯამში 39 გოლი გაიტანეს (იორკი - 20, კოული - 19). მათ გვერდით კი ოლე გუნარ სოლსკიაერი იყო, რომელმაც სათადარიგო სკამიდან 12 გოლით „სუპერშეცვლის“ სტატუსი კიდევ უფრო გაიმყარა.

თუმცა, სეზონის მთავარი ინდივიდუალური გმირი არა „ოლდ ტრაფორდზე“, არამედ „სტადიუმ ოფ ლაითზე“ გამოჩნდა. „სანდერლენდის“ თავდამსხმელმა, კევინ ფილიპსმა, ფანტასტიკური სეზონი ჩაატარა და ევროპის „ოქროს ბუცი“ მოიგო. 30 გოლი ერთ სეზონში — ეს იყო შედეგი, რომელიც ფილიპსმა სისწრაფის, პოზიციური ალღოსა და უბადლო ტექნიკის წყალობით დააფიქსირა. ნიალ ქვინთან მისი ტანდემი კლასიკურ „დიდი და პატარა ფორვარდის“ წყვილად იქცა, რამაც პიტერ რეიდის გუნდს მეშვიდე ადგილი მოუტანა.

ჩრდილოეთ ლონდონში კი ახალი ეპოქა იწყებოდა. ტიერი ანრის ტრანსფერს „იუვენტუსიდან“ (დაახლოებით 11 მლნ ფუნტი) თავიდან სკეპტიკურად შეხვდნენ, თუმცა არსენ ვენგერმა ზუსტად იცოდა, რომ ფრანგი არა გარემარბი, არამედ ცენტრალური თავდამსხმელი იყო. სადებიუტო სეზონში გატანილი 17 გოლი მხოლოდ დასაწყისი აღმოჩნდა იმ დომინაციის, რომელმაც ინგლისურ ფეხბურთში ფორვარდის როლი სამუდამოდ შეცვალა.

„ლიდს იუნაიტედი“ სეზონის ყველაზე ეფექტურ გუნდად იქცა. დევიდ ო'ლირის ხელმძღვანელობით, იორკშირელებმა ნამდვილი ახალგაზრდული რევოლუცია მოაწყვეს. მაიკლ ბრიჯესმა სადებიუტო სეზონშივე 19 გოლი გაიტანა, ჰარი კიუელი კი პრემიერ ლიგის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელად დასახელდა. მესამე ადგილი და ჩემპიონთა ლიგის საგზური ამ უშიშარი გუნდისთვის დიდი მომავლის დასაწყისს ჰგავდა.

საინტერესო ვითარება იყო „ქოვენთრი სიტიშიც“, სადაც რობი კინმა და გარი მაკალისტერმა ბრწყინვალე სეზონი ჩაატარეს. 19 წლის კინმა 12 გოლით ყველას დაუმტკიცა, რომ უდიდესი ტალანტი იყო, ვეტერანმა მაკალისტერმა კი ნახევარდაცვიდან 11-ჯერ გამოიჩინა თავი. სეზონის ბოლოს ორივე მათგანი უფრო დიდ კლუბებში გადავიდა — კინი „ინტერში“, მაკალისტერი კი „ლივერპულში“.

ბომბარდირთა დავაში კვლავაც მყარად იდგა ალან შირერი. „ნიუკასლის“ არასტაბილური თამაშის მიუხედავად, მან 23 გოლი გაიტანა და სიაში მეორე ადგილი დაიკავა. კრის არმსტრონგი და ჰამილტონ რიკარდიც სტაბილურად აგრძელებდნენ გოლების გატანას, რაც „ოქროს ბუცისთვის“ ბრძოლას ბოლო ტურამდე ძალზედ კონკურენტულს ხდიდა.

ტაქტიკურად, 4-4-2 სისტემა ახალი გამოწვევების წინაშე დადგა. უცხოელი მწვრთნელების გავლენით, აქცენტი ბურთის ფლობასა და მოქნილობაზე გადავიდა. სეზონი „უიმბლდონის“, „შეფილდ უენსდეისა“ და „უოტფორდის“ გავარდნით დასრულდა. ეს იყო მე-20 საუკუნის ფინალური აკორდი — პრემიერ ლიგა გლობალურ ძალად იქცა, სადაც კევინ ფილიპსისნაირი ადგილობრივი გმირები და ტიერი ანრისნაირი მომავალი ლეგენდები ერთ სცენაზე ბრწყინავდნენ.

ეს იყო დრო, როდესაც „მანჩესტერ იუნაიტედმა“ საკუთარი დინასტია განამტკიცა, „ლიდსმა“ დიდებაზე ოცნება დაიწყო, ტიერი ანრიმ კი უკვდავებისკენ მიმავალი გზა გაკვალა.