იუვენტუსის“ ლეგიონერები 80-იან…

🚨 „იუვენტუსის“ ლეგიონერები 80-იან წლებში ⚫️⚪️

პ.ს. მასიმო ბონინი აქ სან-მარინოდან მოწვეული უცხოელი ფეხბურთელის სტატუსითაა წარმოდგენილი 🇸🇲 😅

ხომ არ დამავიწყდა სხვა რომელიმე ლეგიონერი 80-იანი წლებიდან?

80-იანი წლების დასაწყისი იტალიურ ფეხბურთში დიდი ცვლილებების პერიოდი იყო. ხანგრძლივი პაუზის შემდეგ, 1980 წელს იტალიის ფეხბურთის ფედერაციამ საზღვრები გახსნა და კლუბებს უცხოელი მოთამაშეების დამატების უფლება მისცა. „იუვენტუსისთვის“ — კლუბისთვის, რომელიც ანიელების ოჯახის ინდუსტრიული პრაგმატიზმითა და ჯოვანი ტრაპატონის ტაქტიკური დისციპლინით იყო ცნობილი — ეს ეპოქა მხოლოდ გაძლიერება არ ყოფილა; ეს იყო საერთაშორისო იდენტობის ძიება. ამ ათწლეულში „ბიანკონერი“ შიდა დომინანტიდან გლობალურ ძალად იქცა, რაშიც უდიდესი წვლილი ლეგიონერთა მცირე, ელიტურმა ჯგუფმა შეიტანა.

ამ ეპოქის პირველი პიონერი ლიამ ბრედი გახდა. 1980 წელს ლონდონის „არსენალიდან“ გადმოსულმა ირლანდიელმა ნახევარმცველმა გუნდში ტექნიკური დახვეწილობა და მოედნის ხედვა მოიტანა, რაც გაეტანო შირეასა და კლაუდიო ჯენტილეს მყარ იტალიურ ბირთვს იდეალურად შეერწყა. ბრედის კარიერას ტურინში მშვიდი, პროფესიონალური ელეგანტურობა ახასიათებდა. მისი ყველაზე ემოციური მომენტი 1982 წლის მაისში დადგა: მიუხედავად იმისა, რომ იცოდა, გუნდიდან ახალი ლეგიონერის გამო უშვებდნენ, მან „კატანძაროსთან“ გადამწყვეტი პენალტი გაიტანა და „იუვეს“ მეოცე სკუდეტო მოუტანა. მან ტურინი ორი ტიტულითა და ფანების უდიდესი პატივისცემით დატოვა.

ბრედი მიშელ პლატინიმ შეცვალა — ფეხბურთელმა, რომელმაც „იუვენტუსის“ მთელი ათწლეული განსაზღვრა. 1982-1987 წლებში ფრანგმა სპორტის ისტორიაში იშვიათ დომინაციას მიაღწია. პლატინი თამაშის ტემპსაც აკონტროლებდა და ზედიზედ სამი სეზონის განმავლობაში ლიგის ბომბარდირიც გახდა. მისმა სამმა ზედიზედ მოპოვებულმა „ოქროს ბურთმა“ (1983-1985 წლებში) მისი სტატუსი კიდევ უფრო განამტკიცა. ტრაპატონის ხელმძღვანელობით, პლატინი იმ გუნდის დირიჟორი იყო, რომელმაც 1985 წელს ევროპის ჩემპიონთა თასი მოიგო, თუმცა ეს გამარჯვება „ჰეიზელის“ ტრაგედიამ დაჩრდილა.

პლატინის გვერდით ამ ოქროს ხანაში ზბიგნევ ბონეკი ბრწყინავდა. პოლონელმა ფორვარდმა, რომელსაც ჯანი ანიელიმ „ღამის ლამაზმანი“ შეარქვა, სახელი ევროტურნირებზე ბრწყინვალე თამაშით გაითქვა. 1982 წელს ლოძის „ვიძევიდან“ გადმოსული ბონეკის სისწრაფე და აგრესია პლატინის გონიერ თამაშს იდეალურად ავსებდა. მისი წვლილი 1984 წლის თასების მფლობელთა თასისა და 1985 წლის ჩემპიონთა თასის მოგებაში გადამწყვეტი იყო.

ერთ-ერთი ყველაზე სტაბილური ფიგურა კი მასიმო ბონინი იყო. როგორც პოსტშია აღნიშნული, ბონინი სან-მარინოს წარმოადგენდა. 1981 წელს „ჩეზენადან“ გადმოსული ბონინი გუნდის დაუღალავი ძრავა გახდა, რომელიც პლატინის შემოქმედებითი თავისუფლებისთვის შავ სამუშაოს ასრულებდა. მისი ტაქტიკური ალღო და გამძლეობა შეუცვლელი იყო და ის 1988 წლამდე ძირითადი შემადგენლობის წევრად დარჩა. მისი უარი იტალიის ნაკრებში თამაშზე საკუთარი ქვეყნისადმი ერთგულების გამო, იმ ეპოქის ერთ-ერთ ყველაზე პრინციპულ ნაბიჯად რჩება.

80-იანი წლების შუაში „იუვენტუსში“ მომავალზე ფიქრი დაიწყეს და მაიკლ ლაუდრუპი დაიმატეს. ახალგაზრდა დანიელი ლიმიტის გამო თავიდან „ლაციოში“ გაანათხოვრეს, თუმცა შემდეგ ტურინში დაბრუნდა. ლაუდრუპი უდიდესი ნიჭის პატრონი იყო, თუმცა მისი კარიერა გარდამავალ პერიოდს და ტრაპატონის ეპოქის დასასრულს დაემთხვა. მიუხედავად გენიალური თამაშისა, პოსტ-პლატინისეულ სამყაროში მოლოდინების ტვირთი ახალგაზრდა მოთამაშისთვის მძიმე აღმოჩნდა, მით უმეტეს მაშინ, როცა გუნდი პოზიციებს „მილანთან“ და „ნაპოლისთან“ თმობდა.

1987 წელს კლუბმა მზერა კვლავ ბრიტანეთისკენ მიმართა და იან რაშის სანაცვლოდ სატრანსფერო რეკორდი მოხსნა. უელსელი ფორვარდი ევროპის საუკეთესო ბომბარდირის სტატუსით ჩავიდა, თუმცა იტალიაში ადაპტაცია გაუჭირდა. მიუხედავად შრომისა და რამდენიმე მნიშვნელოვანი გოლისა, რაშს სერია A-ს მკაცრ დაცვასთან გამკლავება გაუჭირდა და ერთ წელიწადში „ლივერპულში“ დაბრუნდა.

ათწლეულის ბოლოს „იუვენტუსმა“ მზერა აღმოსავლეთ ევროპისკენ მიმართა. 1988 წელს გუნდში კიევის „დინამოდან“ ალექსანდრე ზავაროვი მივიდა, მოგვიანებით კი მას სერგეი ალენიკოვი შეუერთდა. ზავაროვს „ახალი პლატინის“ სტატუსით გამოწვეულ წნეხთან გამკლავება გაუჭირდა, თუმცა პორტუგალიელმა გარემარბმა რუი ბაროშმა გუნდს ენერგია შემატა და 1990 წელს დინო ძოფის ხელმძღვანელობით იტალიის თასისა და უეფას თასის მოგებაში დაეხმარა.

80-იანი წლების ლეგიონერები „იუვენტუსისთვის“ მხოლოდ სოლიდური შენაძენები არ ყოფილან — მათ კლუბის მოდერნიზაციას ჩაუყარეს საფუძველი. მათ შექმნეს გლობალური სუპერკლუბის მოდელი, რომელიც სხვადასხვა ენაზე მოლაპარაკე ადამიანებმა დაწერეს.