1994 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზ??…

🚨 1994 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ბულგარეთისა და საბერძნეთის დაპირისპირებისას იორდან ლეჩკოვმა და კრასიმირ ბალაკოვმა გოლი ემოციურად აღნიშნეს.

როდესაც 1994 წლის 26 ივნისს, ჩიკაგოს „სოლჯერ ფილდზე“, იორდან ლეჩკოვი და კრასიმირ ბალაკოვი გოლს ზეიმობდნენ, მათ სამ ათწლეულზე მეტი ხნის ეროვნული გულისტკივილი და ნერვიულობა ჩამოიცილეს. იმ დღემდე ბულგარეთის ნაკრებს მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე ხუთჯერ ჰქონდა ითამაშებული (1962, 1966, 1970, 1974 და 1986 წლებში), თუმცა ჩატარებული 16 შეხვედრიდან არცერთი მოეგო. ექვი ფრე და ათი მარცხი — ასეთი გახლდათ ნაკრების ისტორიული მონაგარი მსოფლიო ასპარეზზე. საბერძნეთთან ოთხბურთიანი გამარჯვებით ბულგარელებმა არა მხოლოდ დაწყევლილი სერია დაასრულეს, არამედ ქვეყნის სპორტის ისტორია შეცვალეს და თანამედროვე ფეხბურთში ერთ-ერთი ყველაზე სენსაციური სვლა დაიწყეს.

ამერიკის შეერთებული შტატებისკენ სავალი გზა შვიდი თვით ადრე, პარიზში, დრამატულ ბრძოლაში გაიკაფა. 1993 წლის 17 ნოემბერს, „პარკ დე პრენსზე“, საკვალიფიკაციო ეტაპის ბოლო ტურში ბულგარეთს საფრანგეთის დამარცხება სჭირდებოდა. მატჩის მიწურულს, როდესაც ანგარიში 1:1 იყო, ემილ კოსტადინოვმა ბურთი ცხრიანში გადაგზავნა, 2:1 გამარჯვება გააფორმა, ფრანგები ტურნირს მიღმა დატოვა და დიმიტარ პენევის გუნდს 1994 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის საგზური მოუპოვა. ამ საკვალიფიკაციო ეტაპმა გზა გაუხსნა ბრწყინვალე ვარსკვლავებით დაკომპლექტებულ გუნდს, რომელსაც „ბარსელონას“ თავდამსხმელი ხრისტო სტოიჩკოვი, ლისაბონის „სპორტინგის“ პლეიმეკერი კრასიმირ ბალაკოვი, „ჰამბურგის“ ნახევარმცველი იორდან ლეჩკოვი და მცველი ტრიფონ ივანოვი ლიდერობდნენ.

დიდი მოლოდინის მიუხედავად, ტურნირი ტეხასურ სიცხეში მარცხით დაიწყო. D ჯგუფის სადებიუტო შეხვედრაში, დალასის „კოტონ ბოულზე“, ნიგერიის წინააღმდეგ ბულგარეთი აცდენილად გამოიყურებოდა და 0:3 დამარცხდა. წარსულის მარცხების აჩრდილი კვლავ გამოჩნდა, რის გამოც მთავარი მწვრთნელი დიმიტარ პენევი სერიოზული წნეხის ქვეშ მოექცა — მას შემადგენლობა უნდა გადაეხალისებინა და მეორე ტურისთვის ნახევარდაცვისა და დაცვის თამაში სრულიად შეეცვალა.

მეორე ტურში ბალკანური დერბი შედგა საბერძნეთის წინააღმდეგ, რომელიც პირველ მატჩში არგენტინასთან 0:4 დამარცხებულიყო. ჩიკაგოს „სოლჯერ ფილდზე“ გამართული შეხვედრა ორივე გუნდისთვის ტურნირზე დარჩენის შანსი იყო. პენევმა ცენტრალური ზონა ბალაკოვსა და ლეჩკოვს დაანდო და მათი მობილურობითა და მოედნის ხედვით სტოიჩკოვისა და კოსტადინოვის მომარაგებას ელოდა.

ბულგარეთმა თამაშზე კონტროლი დასაწყისშივე დაამყარა. მე-5 წუთზე ხრისტო სტოიჩკოვმა თერთმეტმეტრიანი ზუსტად შეასრულა და ბოლო რვა წლის განმავლობაში ბულგარეთი მსოფლიო ჩემპიონატზე პირველად დაწინაურდა. მეორე ტაიმში, 55-ე წუთზე, სტოიჩკოვმა კიდევ ერთი პენალტი გაიტანა და უპირატესობა ორამდე გაზარდა. ათი წუთის შემდეგ იორდან ლეჩკოვმა ეფექტური დარტყმით ანგარიში 3:0 გახადა და ეს გოლი ბალაკოვთან ერთად ემოციურად აღნიშნა. მატჩის მიწურულს დანიელ ბორიმიროვმა მეოთხე გოლიც გაიტანა, 4:0 დააფიქსირა და ბულგარეთს მსოფლიო ჩემპიონატების ისტორიაში პირველი გამარჯვება მოუტანა.

ამ წარმატებამ ბულგარელთა ბანაკში უდიდესი რწმენა გააჩინა. ჯგუფური ეტაპის ბოლო შეხვედრაში არგენტინის წინააღმდეგ — რომელსაც დიეგო მარადონას დისკვალიფიკაციის გამო მძიმე პერიოდი ედგა — ბულგარეთმა „კოტონ ბოულზე“ კიდევ ერთი დისციპლინირებული თამაში აჩვენა. სტოიჩკოვისა და ნასკო სირაკოვის გოლებით გუნდმა 2:0 გაიმარჯვა, D ჯგუფში მეორე ადგილი დაიკავა და ისტორიაში მეორედ პლეი-ოფში გავიდა.

მერვედფინალში, ნიუ ჯერსის „ჯაიანთს სტადიუმზე“, ბულგარეთი მექსიკას დაუპირისპირდა. სტოიჩკოვმა ანგარიში სწრაფად გახსნა, თუმცა მექსიკელებმა ალბერტო გარსია ასპეს პენალტით მალევე გაათანაბრეს. დაძაბული ძირითადი და დამატებითი დროის (1:1) შემდეგ, მეკარე ბორისლავ მიხაილოვმა პენალტების სერიაში ბრწყინვალე სეივები შეასრულა, ბულგარეთმა 3:1 გაიმარჯვა და მეოთხედფინალში მოქმედ ჩემპიონ გერმანიას შეხვდა.

გერმანიასთან მეოთხედფინალი იმ ზაფხულის ნამდვილი გვირგვინი გახდა. მეორე ტაიმის დასაწყისში ლოტარ მათეუსის მიერ გატანილი პენალტის შემდეგ, პენევის გუნდმა ბრწყინვალე პასუხი გასცა. 75-ე წუთზე სტოიჩკოვმა ჯარიმით ანგარიში გაათანაბრა. სამი წუთის შემდეგ კი ლეჩკოვმა ზლატკო იანკოვის ჩაწოდებულს თავური დარტყმით უპასუხა, ბოდო ილგნერს შანსი არ დაუტოვა, 2:1 დააფიქსირა და მოქმედი ჩემპიონები ტურნირს გამოეთიშნენ.

თუმცა ბულგარეთის მოგზაურობა ნახევარფინალში იტალიასთან 1:2 მარცხითა და მესამე ადგილისთვის მატჩში შვედეთთან დათმობით დასრულდა, ოთხეულში მოხვედრამ ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბა. სტოიჩკოვმა ტურნირი 6 გოლით დაასრულა (რუს ოლეგ სალენკოსთან ერთად), „ოქროს ბუცი“ მოიპოვა, მოგვიანებით კი 1994 წლის „ოქროს ბურთიც“ დაისაკუთრა. ათწლეულების შემდეგაც კი, ჩიკაგოში ლეჩკოვის, ბალაკოვისა და სტოიჩკოვის ზეიმი იმ ისტორიული ზაფხულის მთავარ სიმბოლოდ რჩება, როდესაც ბულგარულმა ფეხბურთმა ჩრდილიდან საბოლოოდ გამოაღწია.