რუმინეთის ნაკრების, „აიაქსის“…

🎂🇷🇴 რუმინეთის ნაკრების, „აიაქსის“, „რომასა“ და „ინტერის“ ყოფილ მცველს, კრისტიან კივუს დღეს 46 წელი შეუსრულდა!

რუმინელმა ფეხბურთელმა ეროვნულ ნაკრებში 75 მატჩი ჩაატარა.

კრისტიან კივუს ისტორია ადრეულ ასაკში გამოვლენილ ლიდერობას, ტექნიკურ დახვეწილობასა და იმ წარმოუდგენელ სიმტკიცეს უკავშირდება, რომელიც სერია ა-ს მოედნებზე უმძიმესი გამოცდის წინაშე დადგა. ბევრი თანამედროვე გულშემატკივრისთვის რუმინელი მცველი სწორედ იმ შავი დამცავი ჩაფხუტით ასოცირდება, რომელსაც კარიერის უკანასკნელ წლებში ატარებდა — აქსესუარი, რომელიც მუდმივად შეახსენებდა ყველას, თუ რამდენად მცირე იყო ზღვარი სპორტულ ცხოვრებასა და ტრაგედიას შორის. თუმცა, მისი მხოლოდ ამ ტრავმით შეფასება შეცდომა იქნებოდა, რადგან მან 21-ე საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე ელეგანტური დაცვითი კარიერა შექმნა — გზა, რომელიც რუმინეთის პატარა ქალაქიდან ევროპული ფეხბურთის მწვერვალამდე გაგრძელდა.

კივუ 1980 წლის 26 ოქტომბერს, რეშიცაში დაიბადა. მამამისი, მირჩა კივუ, ადგილობრივ „რეშიცაში“ თამაშობდა და მწვრთნელადაც მუშაობდა. მამა-შვილის მჭიდრო კავშირი სწორედ საწვრთნელ მოედანზე ჩამოყალიბდა, სადაც უფროსმა კივუმ კრისტიანს ფეხბურთის საფუძვლები და პროფესიული დისციპლინა ჩაუნერგა. თუმცა, ეს ურთიერთობა ტრაგიკულად შეწყდა — 1998 წელს მირჩა გარდაიცვალა, სწორედ იმ დროს, როდესაც კრისტიანი პროფესიონალურ ფეხბურთში პირველ ნაბიჯებს დგამდა. მამის დაკარგვა კივუსთვის დამატებითი მოტივაცია გახდა. მოგვიანებით რეშიცას სტადიონს მირჩა კივუს სახელი მიენიჭა — სახელი, რომელიც კრისტიანს ევროპულ კარიერაში მუდამ თან დაჰყვებოდა.

მისი დაწინაურება სწრაფად მოხდა. მშობლიურ „რეშიცაში“ დებიუტის შემდეგ, 1998 წელს იგი „უნივერსიტატეა კრაიოვაში“ გადავიდა, სადაც ბურთის ფლობის ოსტატობითა და თამაშის კითხვის უნარით საერთაშორისო სკაუტების ყურადღება მყისიერად მიიპყრო. იმ ეპოქაში, როდესაც რუმინული ფეხბურთი 90-იანი წლების ოქროს თაობის წარმატებებით სუნთქავდა, კივუ ამ ტრადიციის ბუნებრივ გაგრძელებად მოევლინა სამყაროს.

1999 წელს, 18 წლის ასაკში, კივუმ ამსტერდამის „აიაქსთან“ მოაწერა ხელი. ნიდერლანდური კლუბი საუკეთესო ადგილი აღმოჩნდა მისი განვითარებისთვის. რონალდ კუმანის ხელმძღვანელობით კივუ გუნდის საკვანძო ფიგურად იქცა. 21 წლის ასაკში მას „აიაქსის“ კაპიტნის სამკლავური დაავალეს — უცხოელი ფეხბურთელისთვის ეს უდიდესი პატივი იყო. ამსტერდამში იგი ისეთ ვარსკვლავებთან ერთად თამაშობდა, როგორებიც ზლატან იბრაჰიმოვიჩი, რაფაელ ვან დერ ვაარტი და ვესლი სნეიდერი იყვნენ. 2001-02 წლების სეზონში კივუმ „აიაქსს“ ოქროს დუბლი მოაგებინა — ერედივიზიონი და ნიდერლანდების თასი აღმართა, თავად კი ევროპის ერთ-ერთ ყველაზე მოთხოვნად მცველად ჩამოყალიბდა.

მისი კარიერის შემდეგი ეტაპი 2003 წელს დაიწყო, როდესაც დაახლოებით 18 მილიონ ევროდ „რომაში“ გადავიდა. სერია ა იმ დროს მცველებისთვის უმაღლესი გამოცდის ადგილი იყო. თავდაპირველად ფაბიო კაპელოს, ხოლო მოგვიანებით ლუჩანო სპალეტის ხელმძღვანელობით, კივუმ ფრანგ ფილიპ მექსესთან ერთად დაცვის მძლავრი დუეტი შექმნა. „რომაში“ მისი უნივერსალიზმი გადამწყვეტი აღმოჩნდა — ცენტრალური მცველის პოზიციასთან ერთად, მარცხენა ფლანგის მცველადაც ბრწყინვალედ თამაშობდა. იგი სტანდარტული სიტუაციების ოსტატი გახდა და საჯარიმო დარტყმებიდან ხშირად გაჰქონდა გოლები. დედაქალაქურ კლუბში გატარებული ოთხი სეზონი 2007 წელს იტალიის თასის მოგებით დაგვირგვინდა.

2007 წლის ზაფხულში მის ტრანსფერზე ნამდვილი ომი გაჩაღდა — „ინტერი“, „რეალი“ და „ბარსელონა“ მის ხელში ჩასაგდებად იბრძოდნენ. საბოლოოდ, კივუმ „ინტერი“ აირჩია და 16 მილიონ ევროდ გადავიდა. სწორედ მილანურ კლუბში მიაღწია მან უდიდეს წარმატებებს. რობერტო მანჩინის ხელმძღვანელობით გუნდმა სერია ა-ს ტიტულები მოიპოვა, ხოლო 2008 წელს ჟოზე მოურინიოს მოსვლამ „ინტერი“ სრულიად ახალ დონეზე აიყვანა.

2009-10 წლების სეზონი კივუს კარიერაში მწვერვალიც იყო და უდიდესი გამოცდაც. 2010 წლის იანვარში, „კეივო ვერონასთან“ მატჩში, სერჯო პელისიესთან თავით შეჯახებისას, მან ქალასძვლის მძიმე ტრავმა მიიღო. იგი ვერონის საავადმყოფოში სასწრაფოდ გადაიყვანეს და გადაუდებელი ოპერაცია ჩაუტარეს. საფეხბურთო სამყარო შეშფოთებული ადევნებდა თვალს მოვლენებს. თუმცა, კივუმ საოცარი სულიერი სიმტკიცე გამოავლინა და მოედანზე ორ თვეში დაბრუნდა — სწორედ იმ დამცავი ჩაფხუტით, რომელიც მის სავიზიტო ბარათად იქცა.

2010 წლის მაისში, ჩემპიონთა ლიგის ფინალში, მიუნხენის „ბაიერნის“ წინააღმდეგ, მოურინიომ მას არიენ რობენის განეიტრალება დაავალა — ამოცანა, რომელიც მან უნაკლოდ შეასრულა. „ინტერმა“ 2:0 გაიმარჯვა და ჩემპიონთა ლიგის თასი აღმართა. ჩაფხუტიანი კივუს ფოტო ნამდვილ სიმბოლოდ იქცა.

ეროვნულ ნაკრებში კივუ ათწლეულზე მეტი ხნის განმავლობაში ლიდერი იყო. 2000 წლის ევროპის ჩემპიონატზე მან ინგლისის კარში ულამაზესი გოლი გაიტანა (3:2). მოგვიანებით მან გეორგე ჰაჯისგან კაპიტნის სამკლავური ჩაიბარა და გუნდს ევრო 2008-ზე გაუძღვა. 2011 წელს, სანაკრებო კარიერის დასრულებისას, მის ანგარიშზე 75 მატჩი ირიცხებოდა.

მოთამაშის კარიერის დასრულების შემდეგ, კივუ სამწვრთნელო საქმიანობას შეუდგა. იგი „ინტერში“ დაბრუნდა, ახალგაზრდულ გუნდებს ავარჯიშებდა, ხოლო 2022 წელს „პრიმავერას“ იტალიის ჩემპიონის ტიტული მოაგებინა.

დღეს, როდესაც იგი 46 წლის გახდა, გულშემატკივრებს იგი ახსოვთ არა მხოლოდ როგორც ჩემპიონი, არამედ როგორც ფეხბურთელი, რომელიც მოედანზე თამაშს თავსაც და გულსაც აყოლებდა.