გერმანული სიმბოლოები პრემიერ…

🇩🇪🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 გერმანული სიმბოლოები პრემიერ ლიგაში — 98 ფეხბურთელი და ეპოქალური ტრანსფორმაცია.

1990 წლის მსოფლიო ჩემპიონებიდან — კლინსმანიდან და რიდლედან, 2014 წლის ტრიუმფატორებამდე — იოზილამდე, მერტეზაკერამდე და პოდოლსკიმდე, ინგლისის უმაღლეს დივიზიონში დღემდე 98 გერმანელ მოთამაშეს უასპარეზია. ჩვენ შევეცადეთ, მათი პრემიერ ლიგური კარიერისა და გერმანულ ფეხბურთში არსებული სტატუსის გათვალისწინებით, სიმბოლური გუნდი შეგვედგინა.

წლების წინ გერმანულ ფეხბურთსა და ინგლისის ჩემპიონატს შორის დიდი გეოგრაფიული თუ ფსიქოლოგიური დისტანცია არსებობდა. ათწლეულების განმავლობაში ბუნდესლიგის საუკეთესო მოთამაშეები ან სამშობლოში რჩებოდნენ, ან სერია A-ს მზიან სტადიონებს ირჩევდნენ. 1992 წელს, პრემიერ ლიგის დაარსებისას, გერმანელი ლეგიონერი იშვიათობა იყო, თუმცა ბოლო სამ ათწლეულში სკეპტიციზმი დიდმა აღიარებამ შეცვალა. გერმანულმა ტაქტიკურმა ინტელექტმა, ტექნიკურმა სიზუსტემ და პროფესიონალიზმმა ბრიტანულ ფეხბურთზე უდიდესი გავლენა მოახდინა.

გარდამტეხი მომენტი 1994 წლის ზაფხულში დადგა, როდესაც იურგენ კლინსმანი „ტოტენჰემს“ შეუერთდა. ინგლისელი გულშემატკივრები მას ეჭვის თვალით უყურებდნენ, თუმცა სადებიუტო მატჩში „შეფილდ უენსდეისთან“ შესრულებული ირონიული აღნიშვნით, კლინსმანმა მტრული განწყობა მომენტალურად გააქრო. ის მსოფლიო დონის თავდამსხმელი იყო, რომელმაც პრემიერ ლიგაში პროფესიონალიზმის სრულიად ახალი სტანდარტი დაამკვიდრა და დაამტკიცა, რომ გერმანელ ვარსკვლავს ინგლისური ფეხბურთის დაპყრობა შეეძლო.

ყველა დროის გერმანული თერთმეტეულის საძირკველი იენს ლემანია. მან „არსენალში“ ლეგენდარული დევიდ სიმენი შეცვალა და პირველივე სეზონში უკვდავება მოიპოვა. ლემანი „უხელშეუხებელი“ (Invincibles) გუნდის კარს იცავდა და ერთადერთი მეკარეა, რომელმაც პრემიერ ლიგის მთელი სეზონი დაუმარცხებლად განვლო. ექსცენტრიკული ხასიათის მიუხედავად, მისი რეაქცია და საჯარიმოში დომინირება უზადო იყო.

დაცვის ხაზი კონტინენტური ელეგანტურობისა და ბრიტანული სიმკაცრის ნაზავია. რობერტ ჰუთი ამის საუკეთესო მაგალითია — მან ტიტულები ჯერ „ჩელსიში“ მოიგო, შემდეგ კი „ლესტერის“ 2016 წლის სასწაულში უდიდესი როლი ითამაშა. მის გვერდით პერ მერტეზაკერი დგას, რომელიც „არსენალის“ დაცვას შვიდი სეზონის განმავლობაში სიმშვიდეს ჰმატებდა. ფლანგებზე კი ევრო 96-ის გმირები, მარკუს ბაბელი და კრისტიან ციგე გვევლინებიან. ბაბელი „ლივერპულის“ 2001 წლის „ტრებლის“ ერთ-ერთი შემოქმედი იყო, ციგემ კი თავისი ჯადოსნური მარცხენათი წარუშლელი კვალი დატოვა „მიდლსბროში“, „ლივერპულსა“ და „ტოტენჰემში“.

მოედნის ცენტრში გერმანელები ხშირად საჩემპიონო გუნდების გულს წარმოადგენდნენ. დიტმარ ჰამანი „ლივერპულის“ დაუფასებელი გმირი იყო, რომლის ტაქტიკური დისციპლინაც თანაგუნდელებს ბრწყინვალების საშუალებას აძლევდა. მოგვიანებით მას მიხაელ ბალაკი შეუერთდა — „ჩელსის“ ლიდერი, რომელმაც ლონდონურ კლუბს არაერთი ტიტული მოაგებინა და მოედნის ცენტრში თავისი დომინანტური სტილით ყველას დაამახსოვრა თავი.

შემოქმედებითი მუხტი მესუტ იოზილს ეკუთვნის. 2013 წელს მისი „არსენალში“ გადასვლა მთელი ლიგისთვის დიდი განაცხადი იყო. იოზილის ხედვა კინემატოგრაფიული გახლდათ — ის პოულობდა გადაცემის ხაზებს, რომლებსაც სხვები ვერც კი ამჩნევდნენ. მის გვერდით თანამედროვეობის სიმბოლო, ილქაი გიუნდოგანია. ის პეპ გვარდიოლას პირველი ტრანსფერი იყო „მანჩესტერ სიტიში“ და წლების განმავლობაში გუნდის ნამდვილ ლიდერად და გოლეადორ კაპიტნად ჩამოყალიბდა.

გერმანული მემკვიდრეობა ასევე იმ კულტად ქცეულ გმირებზე დგას, რომლებმაც გულშემატკივრებთან განსაკუთრებული კავშირი დაამყარეს. უვე რესლერი „მანჩესტერ სიტის“ მძიმე პერიოდში ნამდვილ ხატად იქცა, შტეფენ ფროინდმა კი თავისი დაუღალავი შრომით „ტოტენჰემის“ ფანების გულები დაიპყრო.

შეტევას ლუკას პოდოლსკი და კარლ-ჰაინც რიდლე აგვირგვინებენ. პოდოლსკის პრემიერ ლიგაში ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი დარტყმა ჰქონდა, რიდლე კი „ლივერპულში“ საჰაერო ორთაბრძოლების დიდოსტატი იყო. ბოლო წლებში ეს სია ლეროი სანემ და ანტონიო რუდიგერმაც შეავსეს — სანეს სისწრაფე „სიტის“ 100-ქულიანი სეზონის გასაღები იყო, რუდიგერის აგრესიულმა დაცვამ კი „ჩელსის“ ჩემპიონთა ლიგა მოაგებინა.

98 გერმანელი ფეხბურთელი პრემიერ ლიგაში — ისინი აუტსაიდერებიდან ლიგის მთავარ არქიტექტორებად იქცნენ. მათ გერმანული საფეხბურთო სკოლის სიმკაცრე და ინგლისური ფეხბურთის ენერგია გააერთიანეს და ტურნირის ისტორიაში წარუშლელი კვალი დატოვეს.